ಮಂತ್ರ

ಕಠೋಪನಿಷತ್

ಓಂ ಸಹ ನಾವವತು |
ಸಹ ನೌ ಭುನಕ್ತು
ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ |
|| ಅಥ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯೇ ಪ್ರಥಮಾವಲ್ಲೀ |
ಓಂ ಉಶನ್ ಹ ವೈ ವಾಜಶ್ರವಸಃ ಸರ್ವವೇದಸಂ ದದೌ |
ತಸ್ಯ ಹ ನಚಿಕೇತಾ ನಾಮ ಪುತ್ರ ಆಸ || ೧ ||

ತಂ ಹ ಕುಮಾರಂ ಸಂತಂ ದಕ್ಷಿಣಾಸು ನೀಯಮಾನಾಸು ಶ್ರದ್ಧಾವಿವೇಶ ಸೋಽಮನ್ಯತ || ೨ ||

ಪೀತೋದಕಾ ಜಗ್ಧತೃಣಾ ದುಗ್ಧದೋಹಾ ನಿರಿಂದ್ರಿಯಾಃ |
ಅನಂದಾ ನಾಮ ತೇ ಲೋಕಾಸ್ತಾನ್ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ತಾ ದದತ್ || ೩ ||

ಸ ಹೋವಾಚ ಪಿತರಂ ತತ ಕಸ್ಮೈ ಮಾಂ ದಾಸ್ಯಸೀತಿ |
ದ್ವಿತೀಯಂ ತೃತೀಯಂ ತಂ ಹೋವಾಚ ಮೃತ್ಯವೇ ತ್ವಾ ದದಾಮೀತಿ || ೪ ||

ಬಹೂನಾಮೇಮಿ ಪ್ರಥಮೋ ಬಹೂನಾಮೇಮಿ ಮಧ್ಯಮಃ |
ಕಿಂ ಸ್ವಿದ್ಯಮಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಯನ್ಮಯಾಽದ್ಯ ಕರಿಷ್ಯತಿ || ೫ ||

ಅನುಪಶ್ಯ ಯಥಾ ಪೂರ್ವೇ ಪ್ರತಿಪಶ್ಯ ತಥಾಽಪರೇ |
ಸಸ್ಯಮಿವ ಮರ್ತ್ಯಃ ಪಚ್ಯತೇ ಸಸ್ಯಮಿವಾಜಾಯತೇ ಪುನಃ || ೬ ||

ವೈಶ್ವಾನರಃ ಪ್ರವಿಶತ್ಯತಿಥಿರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಗೃಹಾನ್ |
ತಸ್ಯೈತಾಂ ಶಾಂತಿಂ ಕುರ್ವಂತಿ ಹರ ವೈವಸ್ವತೋದಕಮ್ || ೭ ||

ಆಶಾಪ್ರತೀಕ್ಷೇ ಸಂಗತಂ ಸೂನೃತಾಂ
ಚೇಷ್ಟಾಪೂರ್ತೇ ಪುತ್ರಪಶೂಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ |
ಏತದ್ವೃಙ್ಕ್ತೇ ಪುರುಷಸ್ಯಾಲ್ಪಮೇಧಸೋ
ಯಸ್ಯಾನಶ್ನನ್ವಸತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಗೃಹೇ || ೮ ||

ತಿಸ್ರೋ ರಾತ್ರೀರ್ಯದವಾತ್ಸೀರ್ಗೃಹೇ ಮೇ-
-ಽನಶ್ನನ್ ಬ್ರಹ್ಮಂನತಿಥಿರ್ನಮಸ್ಯಃ |
ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ವಸ್ತಿ ಮೇಽಸ್ತು
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿ ತ್ರೀನ್ವರಾನ್ವೃಣೀಷ್ವ || ೯ ||

ಶಾಂತಸಂಕಲ್ಪಃ ಸುಮನಾ ಯಥಾ ಸ್ಯಾ-
-ದ್ವೀತಮನ್ಯುರ್ಗೌತಮೋ ಮಾಽಭಿ ಮೃತ್ಯೋ |
ತ್ವತ್ಪ್ರಸೃಷ್ಟಂ ಮಾಽಭಿವದೇತ್ಪ್ರತೀತ
ಏತತ್ ತ್ರಯಾಣಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ವರಂ ವೃಣೇ || ೧೦ ||

ಯಥಾ ಪುರಸ್ತಾದ್ಭವಿತಾ ಪ್ರತೀತ
ಔದ್ದಾಲಕಿರಾರುಣಿರ್ಮತ್ಪ್ರಸೃಷ್ಟಃ |
ಸುಖಂ ರಾತ್ರೀಃ ಶಯಿತಾ ವೀತಮನ್ಯು-
-ಸ್ತ್ವಾಂ ದದೃಶಿವಾನ್ಮೃತ್ಯುಮುಖಾತ್ ಪ್ರಮುಕ್ತಮ್ || ೧೧ ||

ಸ್ವರ್ಗೇ ಲೋಕೇ ನ ಭಯಂ ಕಿಂಚನಾಸ್ತಿ
ನ ತತ್ರ ತ್ವಂ ನ ಜರಯಾ ಬಿಭೇತಿ |
ಉಭೇ ತೀರ್ತ್ವಾಽಶನಾಯಾಪಿಪಾಸೇ
ಶೋಕಾತಿಗೋ ಮೋದತೇ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ || ೧೨ ||

ಸ ತ್ವಮಗ್ನಿಂ ಸ್ವರ್ಗ್ಯಮಧ್ಯೇಷಿ ಮೃತ್ಯೋ
ಪ್ರಬ್ರೂಹಿ ತ್ವಂ ಶ್ರದ್ದಧಾನಾಯ ಮಹ್ಯಮ್ |
ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಾ ಅಮೃತತ್ವಂ ಭಜಂತ
ಏತದ್ದ್ವಿತೀಯೇನ ವೃಣೇ ವರೇಣ || ೧೩ ||

ಪ್ರ ತೇ ಬ್ರವೀಮಿ ತದು ಮೇ ನಿಬೋಧ
ಸ್ವರ್ಗ್ಯಮಗ್ನಿಂ ನಚಿಕೇತಃ ಪ್ರಜಾನನ್ |
ಅನಂತಲೋಕಾಪ್ತಿಮಥೋ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ
ವಿದ್ಧಿ ತ್ವಮೇತಂನಿಹಿತಂ ಗುಹಾಯಾಮ್ || ೧೪ ||

ಲೋಕಾದಿಮಗ್ನಿಂ ತಮುವಾಚ ತಸ್ಮೈ
ಯಾ ಇಷ್ಟಕಾ ಯಾವತೀರ್ವಾ ಯಥಾ ವಾ |
ಸ ಚಾಪಿ ತತ್ಪ್ರತ್ಯವದದ್ಯಥೋಕ್ತ-
-ಮಥಾಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುಃ ಪುನರೇವಾಹ ತುಷ್ಟಃ || ೧೫ ||

ತಮಬ್ರವೀತ್ ಪ್ರೀಯಮಾಣೋ ಮಹಾತ್ಮಾ
ವರಂ ತವೇಹಾದ್ಯ ದದಾಮಿ ಭೂಯಃ |
ತವೈವ ನಾಮ್ನಾ ಭವಿತಾಽಯಮಗ್ನಿಃ
ಸೃಂಕಾಂ ಚೇಮಾಮನೇಕರೂಪಾಂ ಗೃಹಾಣ || ೧೬ ||

ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಸ್ತ್ರಿಭಿರೇತ್ಯ ಸಂಧಿಂ
ತ್ರಿಕರ್ಮಕೃತ್ತರತಿ ಜನ್ಮಮೃತ್ಯೂ |
ಬ್ರಹ್ಮಜಜ್ಞಂ ದೇವಮೀಡ್ಯಂ ವಿದಿತ್ವಾ
ನಿಚಾಯ್ಯೇಮಾಂ ಶಾಂತಿಮತ್ಯಂತಮೇತಿ || ೧೭ ||

ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಸ್ತ್ರಯಮೇತದ್ವಿದಿತ್ವಾ
ಯ ಏವಂ ವಿದ್ವಾಂಶ್ಚಿನುತೇ ನಾಚಿಕೇತಮ್ |
ಸ ಮೃತ್ಯುಪಾಶಾನ್ ಪುರತಃ ಪ್ರಣೋದ್ಯ
ಶೋಕಾತಿಗೋ ಮೋದತೇ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ || ೧೮ ||

ಏಷ ತೇಽಗ್ನಿರ್ನಚಿಕೇತಃ ಸ್ವರ್ಗ್ಯೋ
ಯಮವೃಣೀಥಾ ದ್ವಿತೀಯೇನ ವರೇಣ |
ಏತಮಗ್ನಿಂ ತವೈವ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಂತಿ ಜನಾಸ-
-ಸ್ತೃತೀಯಂ ವರಂ ನಚಿಕೇತೋ ವೃಣೀಷ್ವ || ೧೯ ||

ಯೇಯಂ ಪ್ರೇತೇ ವಿಚಿಕಿತ್ಸಾ ಮನುಷ್ಯೇ-
-ಽಸ್ತೀತ್ಯೇಕೆ ನಾಯಮಸ್ತೀತಿ ಚೈಕೆ |
ಏತದ್ವಿದ್ಯಾಮನುಶಿಷ್ಟಸ್ತ್ವಯಾಽಹಂ
ವರಾಣಾಮೇಷ ವರಸ್ತೃತೀಯಃ || ೨೦ ||

ದೇವೈರತ್ರಾಪಿ ವಿಚಿಕಿತ್ಸಿತಂ ಪುರಾ
ನ ಹಿ ಸುವಿಜ್ಞೇಯಮಣುರೇಷ ಧರ್ಮಃ |
ಅನ್ಯಂ ವರಂ ನಚಿಕೇತೋ ವೃಣೀಷ್ವ
ಮಾ ಮೋಪರೋತ್ಸೀರತಿ ಮಾ ಸೃಜೈನಮ್ || ೨೧ ||

ದೇವೈರತ್ರಾಪಿ ವಿಚಿಕಿತ್ಸಿತಂ ಕಿಲ
ತ್ವಂ ಚ ಮೃತ್ಯೋ ಯಂನ ಸುಜ್ಞೇಯಮಾತ್ಥ |
ವಕ್ತಾ ಚಾಸ್ಯ ತ್ವಾದೃಗನ್ಯೋ ನ ಲಭ್ಯೋ
ನಾನ್ಯೋ ವರಸ್ತುಲ್ಯ ಏತಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿತ್ || ೨೨ ||

ಶತಾಯುಷಃ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಾನ್ವೃಣೀಷ್ವ
ಬಹೂನ್ಪಶೂನ್ ಹಸ್ತಿಹಿರಣ್ಯಮಶ್ವಾನ್ |
ಭೂಮೇರ್ಮಹದಾಯತನಂ ವೃಣೀಷ್ವ
ಸ್ವಯಂ ಚ ಜೀವ ಶರದೋ ಯಾವದಿಚ್ಛಸಿ || ೨೩ ||

ಏತತ್ತುಲ್ಯಂ ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ ವರಂ
ವೃಣೀಷ್ವ ವಿತ್ತಂ ಚಿರಜೀವಿಕಾಂ ಚ |
ಮಹಾಭೂಮೌ ನಚಿಕೇತಸ್ತ್ವಮೇಧಿ
ಕಾಮಾನಾಂ ತ್ವಾ ಕಾಮಭಾಜಂ ಕರೋಮಿ || ೨೪ ||

ಯೇ ಯೇ ಕಾಮಾ ದುರ್ಲಭಾ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ
ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾಂಶ್ಛಂದತಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯಸ್ವ |
ಇಮಾ ರಾಮಾಃ ಸರಥಾಃ ಸತೂರ್ಯಾ
ನ ಹೀದೃಶಾ ಲಮ್ಭನೀಯಾ ಮನುಷ್ಯೈಃ |
ಆಭಿರ್ಮತ್ಪ್ರತ್ತಾಭಿಃ ಪರಿಚಾರಯಸ್ವ
ನಚಿಕೇತೋ ಮರಣಂ ಮಾಽನುಪ್ರಾಕ್ಷೀಃ || ೨೫ ||

ಶ್ವೋಭಾವಾ ಮರ್ತ್ಯಸ್ಯ ಯದಂತಕೈತತ್
ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಜರಯಂತಿ ತೇಜಃ |
ಅಪಿ ಸರ್ವಂ ಜೀವಿತಮಲ್ಪಮೇವ
ತವೈವ ವಾಹಾಸ್ತವ ನೃತ್ಯಗೀತೇ || ೨೬ ||

ನ ವಿತ್ತೇನ ತರ್ಪಣೀಯೋ ಮನುಷ್ಯೋ
ಲಪ್ಸ್ಯಾಮಹೇ ವಿತ್ತಮದ್ರಾಕ್ಷ್ಮ ಚೇತ್ತ್ವಾ |
ಜೀವಿಷ್ಯಾಮೋ ಯಾವದೀಶಿಷ್ಯಸಿ ತ್ವಂ
ವರಸ್ತು ಮೇ ವರಣೀಯಃ ಸ ಏವ || ೨೭ ||

ಅಜೀರ್ಯತಾಮಮೃತಾನಾಮುಪೇತ್ಯ
ಜೀರ್ಯನ್ಮರ್ತ್ಯಃ ಕ್ವಧಃಸ್ಥಃ ಪ್ರಜಾನನ್ |
ಅಭಿಧ್ಯಾಯನ್ ವರ್ಣರತಿಪ್ರಮೋದಾನ್
ಅತಿದೀರ್ಘೇ ಜೀವಿತೇ ಕೋ ರಮೇತ || ೨೮ ||

ಯಸ್ಮಿಂನಿದಂ ವಿಚಿಕಿತ್ಸಂತಿ ಮೃತ್ಯೋ
ಯತ್ಸಾಂಪರಾಯೇ ಮಹತಿ ಬ್ರೂಹಿ ನಸ್ತತ್ |
ಯೋಽಯಂ ವರೋ ಗೂಢಮನುಪ್ರವಿಷ್ಟೋ
ನಾನ್ಯಂ ತಸ್ಮಾಂನಚಿಕೇತಾ ವೃಣೀತೇ || ೨೯ ||

|| ಅಥ ದ್ವಿತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ ||

ಅನ್ಯಚ್ಛ್ರೇಯೋಽನ್ಯದುತೈವ ಪ್ರೇಯ-
-ಸ್ತೇ ಉಭೇ ನಾನಾರ್ಥೇ ಪುರುಷಂ ಸಿನೀತಃ |
ತಯೋಃ ಶ್ರೇಯ ಆದದಾನಸ್ಯ ಸಾಧು
ಭವತಿ ಹೀಯತೇಽರ್ಥಾದ್ಯ ಉ ಪ್ರೇಯೋ ವೃಣೀತೇ || ೧ ||

ಶ್ರೇಯಶ್ಚ ಪ್ರೇಯಶ್ಚ ಮನುಷ್ಯಮೇತ-
-ಸ್ತೌ ಸಮ್ಪರೀತ್ಯ ವಿವಿನಕ್ತಿ ಧೀರಃ |
ಶ್ರೇಯೋ ಹಿ ಧೀರೋಽಭಿ ಪ್ರೇಯಸೋ ವೃಣೀತೇ
ಪ್ರೇಯೋ ಮಂದೋ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಾದ್ವೃಣೀತೇ || ೨ ||

ಸ ತ್ವಂ ಪ್ರಿಯಾನ್ಪ್ರಿಯರೂಪಾಂಶ್ಚ ಕಾಮಾ-
-ನಭಿಧ್ಯಾಯಂನಚಿಕೇತೋಽತ್ಯಸ್ರಾಕ್ಷೀಃ |
ನೈತಾಂ ಸೃಙ್ಕಾಂ ವಿತ್ತಮಯೀಮವಾಪ್ತೋ
ಯಸ್ಯಾಂ ಮಜ್ಜಂತಿ ಬಹವೋ ಮನುಷ್ಯಾಃ || ೩ ||

ದೂರಮೇತೇ ವಿಪರೀತೇ ವಿಷೂಚೀ
ಅವಿದ್ಯಾ ಯಾ ಚ ವಿದ್ಯೇತಿ ಜ್ಞಾತಾ |
ವಿದ್ಯಾಭೀಪ್ಸಿನಂ ನಚಿಕೇತಸಂ ಮನ್ಯೇ
ನ ತ್ವಾ ಕಾಮಾ ಬಹವೋಽಲೋಲುಪಂತ || ೪ ||

ಅವಿದ್ಯಾಯಾಮಂತರೇ ವರ್ತಮಾನಾಃ
ಸ್ವಯಂ ಧೀರಾಃ ಪಂಡಿತಂ ಮನ್ಯಮಾನಾಃ |
ದಂದ್ರಮ್ಯಮಾಣಾಃ ಪರಿಯಂತಿ ಮೂಢಾ
ಅಂಧೇನೈವ ನೀಯಮಾನಾ ಯಥಾಂಧಾಃ || ೫ ||

ನ ಸಾಂಪರಾಯಃ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಬಾಲಂ
ಪ್ರಮಾದ್ಯಂತಂ ವಿತ್ತಮೋಹೇನ ಮೂಢಮ್ |
ಅಯಂ ಲೋಕೋ ನಾಸ್ತಿ ಪರ ಇತಿ ಮಾನೀ
ಪುನಃ ಪುನರ್ವಶಮಾಪದ್ಯತೇ ಮೇ || ೬ ||

ಶ್ರವಣಾಯಾಪಿ ಬಹುಭಿರ್ಯೋ ನ ಲಭ್ಯಃ
ಶೃಣ್ವಂತೋಽಪಿ ಬಹವೋ ಯಂ ನ ವಿದ್ಯುಃ |
ಆಶ್ಚರ್ಯೋ ವಕ್ತಾ ಕುಶಲೋಽಸ್ಯ ಲಬ್ಧಾ-
-ಶ್ಚರ್ಯೋ ಜ್ಞಾತಾ ಕುಶಲಾನುಶಿಷ್ಟಃ || ೭ ||

ನ ನರೇಣಾವರೇಣ ಪ್ರೋಕ್ತ ಏಷ
ಸುವಿಜ್ಞೇಯೋ ಬಹುಧಾ ಚಿಂತ್ಯಮಾನಃ |
ಅನನ್ಯಪ್ರೋಕ್ತೇ ಗತಿರತ್ರ ನಾಸ್ತಿ
ಅಣೀಯಾನ್ ಹ್ಯತರ್ಕ್ಯಮಣುಪ್ರಮಾಣಾತ್ || ೮ ||

ನೈಷಾ ತರ್ಕೇಣ ಮತಿರಾಪನೇಯಾ
ಪ್ರೋಕ್ತಾನ್ಯೇನೈವ ಸುಜ್ಞಾನಾಯ ಪ್ರೇಷ್ಠ |
ಯಾಂ ತ್ವಮಾಪಃ ಸತ್ಯಧೃತಿರ್ಬತಾಸಿ
ತ್ವಾದೃಙ್ನೋ ಭೂಯಾಂನಚಿಕೇತಃ ಪ್ರಷ್ಟಾ || ೯ ||

ಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ಶೇವಧಿರಿತ್ಯನಿತ್ಯಂ
ನ ಹ್ಯಧ್ರುವೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಹಿ ಧ್ರುವಂ ತತ್ |
ತತೋ ಮಯಾ ನಾಚಿಕೇತಶ್ಚಿತೋಽಗ್ನಿ-
-ರನಿತ್ಯೈರ್ದ್ರವ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್ || ೧೦ ||

ಕಾಮಸ್ಯಾಪ್ತಿಂ ಜಗತಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ
ಕ್ರತೋರಾನಂತ್ಯಮಭಯಸ್ಯ ಪಾರಮ್ |
ಸ್ತೋಮಮಹದುರುಗಾಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
ಧೃತ್ಯಾ ಧೀರೋ ನಚಿಕೇತೋಽತ್ಯಸ್ರಾಕ್ಷೀಃ || ೧೧ ||

ತಂ ದುರ್ದರ್ಶಂ ಗೂಢಮನುಪ್ರವಿಷ್ಟಂ
ಗುಹಾಹಿತಂ ಗಹ್ವರೇಷ್ಠಂ ಪುರಾಣಮ್ |
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗಾಧಿಗಮೇನ ದೇವಂ
ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ಹರ್ಷಶೋಕೌ ಜಹಾತಿ || ೧೨ ||

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸಮ್ಪರಿಗೃಹ್ಯ ಮರ್ತ್ಯಃ
ಪ್ರವೃಹ್ಯ ಧರ್ಮ್ಯಮಣುಮೇತಮಾಪ್ಯ |
ಸ ಮೋದತೇ ಮೋದನೀಯಂ ಹಿ ಲಬ್ಧ್ವಾ
ವಿವೃತಂ ಸದ್ಮ ನಚಿಕೇತಸಂ ಮನ್ಯೇ || ೧೩ ||

ಅನ್ಯತ್ರ ಧರ್ಮಾದನ್ಯತ್ರಾಧರ್ಮಾ-
-ದನ್ಯತ್ರಾಸ್ಮಾತ್ಕೃತಾಕೃತಾತ್ |
ಅನ್ಯತ್ರ ಭೂತಾಚ್ಚ ಭವ್ಯಾಚ್ಚ
ಯತ್ತತ್ಪಶ್ಯಸಿ ತದ್ವದ || ೧೪ ||

ಸರ್ವೇ ವೇದಾ ಯತ್ಪದಮಾಮನಂತಿ
ತಪಾಗ್ಂಸಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚ ಯದ್ವದಂತಿ |
ಯದಿಚ್ಛಂತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚರಂತಿ
ತತ್ತೇ ಪದಗ್ಂ ಸಂಗ್ರಹೇಣ ಬ್ರವೀಮ್ಯೋಮಿತ್ಯೇತತ್ || ೧೫ ||

ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಪರಮ್ |
ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಯೋ ಯದಿಚ್ಛತಿ ತಸ್ಯ ತತ್ || ೧೬ ||

ಏತದಾಲಂಬನಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮೇತದಾಲಂಬನಂ ಪರಮ್ |
ಏತದಾಲಂಬನಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ || ೧೭ ||

ನ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ವಾ ವಿಪಶ್ಚಿ-
-ಂನಾಯಂ ಕುತಶ್ಚಿಂನ ಬಭೂವ ಕಶ್ಚಿತ್ |
ಅಜೋ ನಿತ್ಯಃ ಶಾಶ್ವತೋಽಯಂ ಪುರಾಣೋ
ನ ಹನ್ಯತೇ ಹನ್ಯಮಾನೇ ಶರೀರೇ || ೧೮ ||

ಹಂತಾ ಚೇನ್ಮನ್ಯತೇ ಹಂತುಂ ಹತಶ್ಚೇನ್ಮನ್ಯತೇ ಹತಮ್ |
ಉಭೌ ತೌ ನ ವಿಜಾನೀತೋ ನಾಯಂ ಹಂತಿ ನ ಹನ್ಯತೇ || ೧೯ ||

ಅಣೋರಣೀಯಾನ್ಮಹತೋ ಮಹೀಯಾ-
-ನಾತ್ಮಾಽಸ್ಯ ಜಂತೋರ್ನಿಹಿತೋ ಗುಹಾಯಾಮ್ |
ತಮಕ್ರತುಃ ಪಶ್ಯತಿ ವೀತಶೋಕೋ
ಧಾತುಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಹಿಮಾನಮಾತ್ಮನಃ || ೨೦ ||

ಆಸೀನೋ ದೂರಂ ವ್ರಜತಿ ಶಯಾನೋ ಯಾತಿ ಸರ್ವತಃ |
ಕಸ್ತಂ ಮದಾಮದಂ ದೇವಂ ಮದನ್ಯೋ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹತಿ || ೨೧ ||

ಅಶರೀರಂ ಶರೀರೇಷ್ವನವಸ್ಥೇಷ್ವವಸ್ಥಿತಮ್ |
ಮಹಾಂತಂ ವಿಭುಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ನ ಶೋಚತಿ || ೨೨ ||

ನಾಯಮಾತ್ಮಾ ಪ್ರವಚನೇನ ಲಭ್ಯೋ
ನ ಮೇಧಯಾ ನ ಬಹುನಾ ಶ್ರುತೇನ |
ಯಮೇವೈಷ ವೃಣುತೇ ತೇನ ಲಭ್ಯ-
-ಸ್ತಸ್ಯೈಷ ಆತ್ಮಾ ವಿವೃಣುತೇ ತನೂಗ್ಂ ಸ್ವಾಮ್ || ೨೩ ||

ನಾವಿರತೋ ದುಶ್ಚರಿತಾಂನಾಶಾಂತೋ ನಾಸಮಾಹಿತಃ |
ನಾಶಾಂತಮಾನಸೋ ವಾಽಪಿ ಪ್ರಜ್ಞಾನೇನೈನಮಾಪ್ನುಯಾತ್ || ೨೪ ||

ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಕ್ಷತ್ರಂ ಚೋಭೇ ಭವತ ಓದನಃ |
ಮೃತ್ಯುರ್ಯಸ್ಯೋಪಸೇಚನಂ ಕ ಇತ್ಥಾ ವೇದ ಯತ್ರ ಸಃ || ೨೫ ||

|| ಅಥ ತೃತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ |
ಋತಂ ಪಿಬಂತೌ ಸುಕೃತಸ್ಯ ಲೋಕೇ
ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೌ ಪರಮೇ ಪರಾರ್ಧೇ |
ಛಾಯಾತಪೌ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ವದಂತಿ
ಪಞ್ಚಾಗ್ನಯೋ ಯೇ ಚ ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಾಃ || ೧ ||

ಯಃ ಸೇತುರೀಜಾನಾನಾಮಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯತ್ ಪರಮ್ |
ಅಭಯಂ ತಿತೀರ್ಷತಾಂ ಪಾರಂ ನಾಚಿಕೇತಂ ಶಕೇಮಹಿ || ೨ ||

ಆತ್ಮಾನಂ ರಥಿನಂ ವಿದ್ಧಿ ಶರೀರಂ ರಥಮೇವ ತು |
ಬುದ್ಧಿಂ ತು ಸಾರಥಿಂ ವಿದ್ಧಿ ಮನಃ ಪ್ರಗ್ರಹಮೇವ ಚ || ೩ ||

ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಹಯಾನಾಹುರ್ವಿಷಯಾಂ ಸ್ತೇಷು ಗೋಚರಾನ್ |
ಆತ್ಮೇಂದ್ರಿಯಮನೋಯುಕ್ತಂ ಭೋಕ್ತೇತ್ಯಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ || ೪ ||

ಯಸ್ತ್ವವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತ್ಯಯುಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಸದಾ |
ತಸ್ಯೇಂದ್ರಿಯಾಣ್ಯವಶ್ಯಾನಿ ದುಷ್ಟಾಶ್ವಾ ಇವ ಸಾರಥೇಃ || ೫ ||

ಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತಿ ಯುಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಸದಾ |
ತಸ್ಯೇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ವಶ್ಯಾನಿ ಸದಶ್ವಾ ಇವ ಸಾರಥೇಃ || ೬ ||

ಯಸ್ತ್ವವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತ್ಯಮನಸ್ಕಃ ಸದಾಽಶುಚಿಃ |
ನ ಸ ತತ್ಪದಮಾಪ್ನೋತಿ ಸಂಸಾರಂ ಚಾಧಿಗಚ್ಛತಿ || ೭ ||

ಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತಿ ಸಮನಸ್ಕಃ ಸದಾ ಶುಚಿಃ |
ಸ ತು ತತ್ಪದಮಾಪ್ನೋತಿ ಯಸ್ಮಾದ್ಭೂಯೋ ನ ಜಾಯತೇ || ೮ ||

ವಿಜ್ಞಾನಸಾರಥಿರ್ಯಸ್ತು ಮನಃ ಪ್ರಗ್ರಹವಾಂನರಃ |
ಸೋಽಧ್ವನಃ ಪಾರಮಾಪ್ನೋತಿ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್ || ೯ ||

ಇಂದ್ರಿಯೇಭ್ಯಃ ಪರಾ ಹ್ಯರ್ಥಾ ಅರ್ಥೇಭ್ಯಶ್ಚ ಪರಂ ಮನಃ |
ಮನಸಸ್ತು ಪರಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಬುದ್ಧೇರಾತ್ಮಾ ಮಹಾನ್ಪರಃ || ೧೦ ||

ಮಹತಃ ಪರಮವ್ಯಕ್ತಮವ್ಯಕ್ತಾತ್ಪುರುಷಃ ಪರಃ |
ಪುರುಷಾಂನ ಪರಂ ಕಿಂಚಿತ್ಸಾ ಕಾಷ್ಠಾ ಸಾ ಪರಾ ಗತಿಃ || ೧೧ ||

ಏಷ ಸರ್ವೇಷು ಭೂತೇಷು ಗೂಢೋತ್ಮಾ ನ ಪ್ರಕಾಶತೇ |
ದೃಶ್ಯತೇ ತ್ವಗ್ರ್ಯಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಿಭಿಃ || ೧೨ ||

ಯಚ್ಛೇದ್ವಾಙ್ಮನಸೀ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತದ್ಯಚ್ಛೇಜ್ಜ್ಞಾನ ಆತ್ಮನಿ |
ಜ್ಞಾನಮಾತ್ಮನಿ ಮಹತಿ ನಿಯಚ್ಛೇತ್ತದ್ಯಚ್ಛೇಚ್ಛಾಂತ ಆತ್ಮನಿ || ೧೩ ||

ಉತ್ತಿಷ್ಠತ ಜಾಗ್ರತ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವರಾಂನಿಬೋಧತ |
ಕ್ಷುರಸ್ಯ ಧಾರಾ ನಿಶಿತಾ ದುರತ್ಯಯಾ
ದುರ್ಗಂ ಪಥಸ್ತತ್ಕವಯೋ ವದಂತಿ || ೧೪ ||

ಅಶಬ್ದಮಸ್ಪರ್ಶಮರೂಪಮವ್ಯಯಂ
ತಥಾಽರಸಂ ನಿತ್ಯಮಗಂಧವಚ್ಚ ಯತ್ |
ಅನಾದ್ಯನಂತಂ ಮಹತಃ ಪರಂ ಧ್ರುವಂ
ನಿಚಾಯ್ಯ ತನ್ಮೃತ್ಯುಮುಖಾತ್ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ || ೧೫ ||

ನಾಚಿಕೇತಮುಪಾಖ್ಯಾನಂ ಮೃತ್ಯುಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸನಾತನಮ್ |
ಉಕ್ತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ಮೇಧಾವೀ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ || ೧೬ ||

ಯ ಇಮಂ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸದಿ |
ಪ್ರಯತಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೆ ವಾ ತದಾನಂತ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪತೆ |
ತದಾನಂತ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪತ ಇತಿ || ೧೭ ||

|| ಅಥ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ||

|| ಪ್ರಥಮಾ ವಲ್ಲೀ ||

ಪರಾಞ್ಚಿ ಖಾನಿ ವ್ಯತೃಣತ್ಸ್ವಯಂಭೂ-
-ಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಪರಾಙ್ಪಶ್ಯತಿ ನಾಂತರಾತ್ಮನ್ |
ಕಶ್ಚಿದ್ಧೀರಃ ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ಮಾನಮೈಕ್ಷ-
-ದಾವೃತ್ತಚಕ್ಷುರಮೃತತ್ವಮಿಚ್ಛನ್ || ೧ ||

ಪರಾಚಃ ಕಾಮಾನನುಯಂತಿ ಬಾಲಾ-
-ಸ್ತೆ ಮೃತ್ಯೋರ್ಯಂತಿ ವಿತತಸ್ಯ ಪಾಶಮ್ |
ಅಥ ಧೀರಾ ಅಮೃತತ್ವಂ ವಿದಿತ್ವಾ
ಧ್ರುವಮಧ್ರುವೇಷ್ವಿಹ ನ ಪ್ರಾರ್ಥಯಂತೇ || ೨ ||

ಯೇನ ರೂಪಂ ರಸಂ ಗಂಧಂ ಶಬ್ದಾನ್ ಸ್ಪರ್ಶಾಗ್ಂಶ್ಚ ಮೈಥುನಾನ್ |
ಏತೇನೈವ ವಿಜಾನಾತಿ ಕಿಮತ್ರ ಪರಿಶಿಷ್ಯತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೩ ||

ಸ್ವಪ್ನಾಂತಂ ಜಾಗರಿತಾಂತಂ ಚೋಭೌ ಯೇನಾನುಪಶ್ಯತಿ |
ಮಹಾಂತಂ ವಿಭುಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ನ ಶೋಚತಿ || ೪ ||

ಯ ಇಮಂ ಮಧ್ವದಂ ವೇದ ಆತ್ಮಾನಂ ಜೀವಮಂತಿಕಾತ್ |
ಈಶಾನಂ ಭೂತಭವ್ಯಸ್ಯ ನ ತತೋ ವಿಜುಗುಪ್ಸತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೫ ||

ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ತಪಸೋ ಜಾತಮದ್ಭ್ಯಃ ಪೂರ್ವಮಜಾಯತ |
ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತಿಷ್ಠಂತಂ ಯೋ ಭೂತೇಭಿರ್ವ್ಯಪಶ್ಯತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೬ ||

ಯಾ ಪ್ರಾಣೇನ ಸಂಭವತ್ಯದಿತಿರ್ದೇವತಾಮಯೀ |
ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತಿಷ್ಠಂತೀಂ ಯಾ ಭೂತೇಭಿರ್ವ್ಯಜಾಯತ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೭ ||

ಅರಣ್ಯೋರ್ನಿಹಿತೋ ಜಾತವೇದಾ ಗರ್ಭ ಇವ ಸುಭೃತೋ ಗರ್ಭಿಣೀಭಿಃ |
ದಿವೇ ದಿವೇ ಈಡ್ಯೋ ಜಾಗೃವದ್ಭಿರ್ಹವಿಷ್ಮದ್ಭಿರ್ಮನುಷ್ಯೇಭಿರಗ್ನಿಃ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೮ ||

ಯತಶ್ಚೋದೇತಿ ಸೂರ್ಯೋಽಸ್ತಂ ಯತ್ರ ಚ ಗಚ್ಛತಿ |
ತಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇಽರ್ಪಿತಾಸ್ತದು ನಾತ್ಯೇತಿ ಕಶ್ಚನ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೯ ||

ಯದೇವೇಹ ತದಮುತ್ರ ಯದಮುತ್ರ ತದನ್ವಿಹ |
ಮೃತ್ಯೋಃ ಸ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಯ ಇಹ ನಾನೇವ ಪಶ್ಯತಿ || ೧೦ ||

ಮನಸೈವೇದಮಾಪ್ತವ್ಯಂ ನೇಹ ನಾನಾಽಸ್ತಿ ಕಿಂಚನ |
ಮೃತ್ಯೋಃ ಸ ಮೃತ್ಯುಂ ಗಚ್ಛತಿ ಯ ಇಹ ನಾನೇವ ಪಶ್ಯತಿ || ೧೧ ||

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಃ ಪುರುಷೋ ಮಧ್ಯ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ |
ಈಶಾನೋ ಭೂತಭವ್ಯಸ್ಯ ನ ತತೋ ವಿಜುಗುಪ್ಸತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೧೨ ||

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಃ ಪುರುಷೋ ಜ್ಯೋತಿರಿವಾಧೂಮಕಃ |
ಈಶಾನೋ ಭೂತಭವ್ಯಸ್ಯ ಸ ಏವಾದ್ಯ ಸ ಉ ಶ್ವಃ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೧೩ ||

ಯಥೋದಕಂ ದುರ್ಗೇ ವೃಷ್ಟಂ ಪರ್ವತೇಷು ವಿಧಾವತಿ |
ಏವಂ ಧರ್ಮಾನ್ ಪೃಥಕ್ ಪಶ್ಯಂಸ್ತಾನೇವಾನುವಿಧಾವತಿ || ೧೪ ||

ಯಥೋದಕಂ ಶುದ್ಧೇ ಶುದ್ಧಮಾಸಿಕ್ತಂ ತಾದೃಗೇವ ಭವತಿ |
ಏವಂ ಮುನೇರ್ವಿಜಾನತ ಆತ್ಮಾ ಭವತಿ ಗೌತಮ || ೧೫ ||

|| ಅಥ ದ್ವಿತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ ||

ಪುರಮೇಕಾದಶದ್ವಾರಮಜಸ್ಯಾವಕ್ರಚೇತಸಃ |
ಅನುಷ್ಠಾಯ ನ ಶೋಚತಿ ವಿಮುಕ್ತಶ್ಚ ವಿಮುಚ್ಯತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೧ ||

ಹಂಸಃ ಶುಚಿಷದ್ವಸುರಂತರಿಕ್ಷಸ-
-ದ್ಧೋತಾ ವೇದಿಷದತಿಥಿರ್ದುರೋಣಸತ್ |
ನೃಷದ್ವರಸದೃತಸದ್ವ್ಯೋಮಸ-
-ದಬ್ಜಾ ಗೋಜಾ ಋತಜಾ ಅದ್ರಿಜಾ ಋತಂ ಬೃಹತ್ || ೨ ||

ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಾಣಮುಂನಯತ್ಯಪಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಗಸ್ಯತಿ |
ಮಧ್ಯೇ ವಾಮನಮಾಸೀನಂ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾ ಉಪಾಸತೇ || ೩ ||

ಅಸ್ಯ ವಿಸ್ರಂಸಮಾನಸ್ಯ ಶರೀರಸ್ಥಸ್ಯ ದೇಹಿನಃ |
ದೇಹಾದ್ವಿಮುಚ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಕಿಮತ್ರ ಪರಿಶಿಷ್ಯತೇ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೪ ||

ನ ಪ್ರಾಣೇನ ನಾಪಾನೇನ ಮರ್ತ್ಯೋ ಜೀವತಿ ಕಶ್ಚನ |
ಇತರೇಣ ತು ಜೀವಂತಿ ಯಸ್ಮಿಂನೇತಾವುಪಾಶ್ರಿತೌ || ೫ ||

ಹಂತ ತ ಇದಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಗುಹ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್ |
ಯಥಾ ಚ ಮರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಆತ್ಮಾ ಭವತಿ ಗೌತಮ || ೬ ||

ಯೋನಿಮನ್ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಶರೀರತ್ವಾಯ ದೇಹಿನಃ |
ಸ್ಥಾಣುಮನ್ಯೇಽನುಸಂಯಂತಿ ಯಥಾಕರ್ಮ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್ || ೭ ||

ಯ ಏಷ ಸುಪ್ತೇಷು ಜಾಗರ್ತಿ ಕಾಮಂ ಕಾಮಂ ಪುರುಷೋ ನಿರ್ಮಿಮಾಣಃ |
ತದೇವ ಶುಕ್ರಂ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ತದೇವಾಮೃತಮುಚ್ಯತೇ |
ತಸ್ಮಿಂಲ್ಲೋಕಾಃ ಶ್ರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ತದು ನಾತ್ಯೇತಿ ಕಶ್ಚನ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೮ ||

ಅಗ್ನಿರ್ಯಥೈಕೋ ಭುವನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ
ರೂಪಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತಿರೂಪೋ ಬಭೂವ |
ಏಕಸ್ತಥಾ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾ
ರೂಪಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತಿರೂಪೋ ಬಹಿಶ್ಚ || ೯ ||

ವಾಯುರ್ಯಥೈಕೋ ಭುವನಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ
ರೂಪಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತಿರೂಪೋ ಬಭೂವ |
ಏಕಸ್ತಥಾ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾ
ರೂಪಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತಿರೂಪೋ ಬಹಿಶ್ಚ || ೧೦ ||

ಸೂರ್ಯೋ ಯಥಾ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಚಕ್ಷು-
-ರ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ಚಾಕ್ಷುಷೈರ್ಬಾಹ್ಯದೋಷೈಃ |
ಏಕಸ್ತಥಾ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾ
ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ಲೋಕದುಃಖೇನ ಬಾಹ್ಯಃ || ೧೧ ||

ಏಕೋ ವಶೀ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾ
ಏಕಂ ರೂಪಂ ಬಹುಧಾ ಯಃ ಕರೋತಿ |
ತಮಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಯೇಽನುಪಶ್ಯಂತಿ ಧೀರಾ-
-ಸ್ತೇಷಾಂ ಸುಖಂ ಶಾಶ್ವತಂ ನೇತರೇಷಾಮ್ || ೧೨ ||

ನಿತ್ಯೋಽನಿತ್ಯಾನಾಂ ಚೇತನಶ್ಚೇತನಾನಾ-
-ಮೇಕೋ ಬಹೂನಾಂ ಯೋ ವಿದಧಾತಿ ಕಾಮಾನ್ |
ತಮಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಯೇಽನುಪಶ್ಯಂತಿ ಧೀರಾ-
-ಸ್ತೇಷಾಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಶ್ವತೀ ನೇತರೇಷಾಮ್ || ೧೩ ||

ತದೇತದಿತಿ ಮನ್ಯಂತೇಽನಿರ್ದೇಶ್ಯಂ ಪರಮಂ ಸುಖಮ್ |
ಕಥಂ ನು ತದ್ವಿಜಾನೀಯಾಂ ಕಿಮು ಭಾತಿ ವಿಭಾತಿ ವಾ || ೧೪ ||

ನ ತತ್ರ ಸೂರ್ಯೋ ಭಾತಿ ನ ಚಂದ್ರತಾರಕಂ
ನೇಮಾ ವಿದ್ಯುತೋ ಭಾಂತಿ ಕುತೋಽಯಮಗ್ನಿಃ |
ತಮೇವ ಭಾಂತಮನುಭಾತಿ ಸರ್ವಂ
ತಸ್ಯ ಭಾಸಾ ಸರ್ವಮಿದಂ ವಿಭಾತಿ || ೧೫ ||

|| ಅಥ ತೃತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ ||

ಊರ್ಧ್ವಮೂಲೋಽವಾಕ್ಶಾಖ ಏಷೋಽಶ್ವತ್ಥಃ ಸನಾತನಃ |
ತದೇವ ಶುಕ್ರಂ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ತದೇವಾಮೃತಮುಚ್ಯತೇ |
ತಸ್ಮಿಂಲ್ಲೋಕಾಃ ಶ್ರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ತದು ನಾತ್ಯೇತಿ ಕಶ್ಚನ |
ಏತದ್ವೈ ತತ್ || ೧ ||

ಯದಿದಂ ಕಿಂ ಚ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಾಣ ಏಜತಿ ನಿಃಸೃತಮ್ |
ಮಹದ್ಭಯಂ ವಜ್ರಮುದ್ಯತಂ ಯ ಏತದ್ವಿದುರಮೃತಾಸ್ತೇ ಭವಂತಿ || ೨ ||

ಭಯಾದಸ್ಯಾಗ್ನಿಸ್ತಪತಿ ಭಯಾತ್ತಪತಿ ಸೂರ್ಯಃ |
ಭಯಾದಿಂದ್ರಶ್ಚ ವಾಯುಶ್ಚ ಮೃತ್ಯುರ್ಧಾವತಿ ಪಞ್ಚಮಃ || ೩ ||

ಇಹ ಚೇದಶಕದ್ಬೋದ್ಧುಂ ಪ್ರಾಕ್ಶರೀರಸ್ಯ ವಿಸ್ರಸಃ |
ತತಃ ಸರ್ಗೇಷು ಲೋಕೇಷು ಶರೀರತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ || ೪ ||

ಯಥಾದರ್ಶೇ ತಥಾತ್ಮನಿ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ತಥಾ ಪಿತೃಲೋಕೇ |
ಯಥಾಽಪ್ಸು ಪರೀವ ದದೃಶೇ ತಥಾ ಗಂಧರ್ವಲೋಕೇ
ಛಾಯಾತಪಯೋರಿವ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ || ೫ ||

ಇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪೃಥಗ್ಭಾವಮುದಯಾಸ್ತಮಯೌ ಚ ಯತ್ |
ಪೃಥಗುತ್ಪದ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ನ ಶೋಚತಿ || ೬ ||

ಇಂದ್ರಿಯೇಭ್ಯಃ ಪರಂ ಮನೋ ಮನಸಃ ಸತ್ತ್ವಮುತ್ತಮಮ್ |
ಸತ್ತ್ವಾದಧಿ ಮಹಾನಾತ್ಮಾ ಮಹತೋಽವ್ಯಕ್ತಮುತ್ತಮಮ್ || ೭ ||

ಅವ್ಯಕ್ತಾತ್ತು ಪರಃ ಪುರುಷೋ ವ್ಯಾಪಕೋಽಲಿಙ್ಗ ಏವ ಚ |
ಯಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮುಚ್ಯತೇ ಜಂತುರಮೃತತ್ವಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ || ೮ ||

ನ ಸಂದೃಶೇ ತಿಷ್ಠತಿ ರೂಪಮಸ್ಯ
ನ ಚಕ್ಷುಷಾ ಪಶ್ಯತಿ ಕಶ್ಚನೈನಮ್ |
ಹೃದಾ ಮನೀಷೀ ಮನಸಾಽಭಿಕ್ಲುಪ್ತೋ
ಯ ಏತದ್ವಿದುರಮೃತಾಸ್ತೇ ಭವಂತಿ || ೯ ||

ಯದಾ ಪಞ್ಚಾವತಿಷ್ಠಂತೇ ಜ್ಞಾನಾನಿ ಮನಸಾ ಸಹ |
ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ನ ವಿಚೇಷ್ಟತಿ ತಾಮಾಹುಃ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ || ೧೦ ||

ತಾಂ ಯೋಗಮಿತಿ ಮನ್ಯಂತೇ ಸ್ಥಿರಾಮಿಂದ್ರಿಯಧಾರಣಾಮ್ |
ಅಪ್ರಮತ್ತಸ್ತದಾ ಭವತಿ ಯೋಗೋ ಹಿ ಪ್ರಭವಾಪ್ಯಯೌ || ೧೧ ||

ನೈವ ವಾಚಾ ನ ಮನಸಾ ಪ್ರಾಪ್ತುಂ ಶಕ್ಯೋ ನ ಚಕ್ಷುಷಾ |
ಅಸ್ತೀತಿ ಬ್ರುವತೋಽನ್ಯತ್ರ ಕಥಂ ತದುಪಲಭ್ಯತೇ || ೧೨ ||

ಅಸ್ತೀತ್ಯೇವೋಪಲಬ್ಧವ್ಯಸ್ತತ್ತ್ವಭಾವೇನ ಚೋಭಯೋಃ |
ಅಸ್ತೀತ್ಯೇವೋಪಲಬ್ಧಸ್ಯ ತತ್ತ್ವಭಾವಃ ಪ್ರಸೀದತಿ || ೧೩ ||

ಯದಾ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಮುಚ್ಯಂತೇ ಕಾಮಾ ಯೇಽಸ್ಯ ಹೃದಿ ಶ್ರಿತಾಃ |
ಅಥ ಮರ್ತ್ಯೋಽಮೃತೋ ಭವತ್ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಮಶ್ನುತೇ || ೧೪ ||

ಯದಾ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಭಿದ್ಯಂತೇ ಹೃದಯಸ್ಯೇಹ ಗ್ರಂಥಯಃ |
ಅಥ ಮರ್ತ್ಯೋಽಮೃತೋ ಭವತ್ಯೇತಾವದ್ಧ್ಯನುಶಾಸನಮ್ || ೧೫ ||

ಶತಂ ಚೈಕಾ ಚ ಹೃದಯಸ್ಯ ನಾಡ್ಯ-
-ಸ್ತಾಸಾಂ ಮೂರ್ಧಾನಮಭಿನಿಃಸೃತೈಕಾ |
ತಯೋರ್ಧ್ವಮಾಯಂನಮೃತತ್ವಮೇತಿ
ವಿಷ್ವಙ್‍ಙನ್ಯಾ ಉತ್ಕ್ರಮಣೇ ಭವಂತಿ || ೧೬ ||

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಃ ಪುರುಷೋಽಂತರಾತ್ಮಾ
ಸದಾ ಜಾನಾಂ ಹೃದಯೇ ಸಂನಿವಿಷ್ಟಃ |
ತಂ ಸ್ವಾಚ್ಛರೀರಾತ್ಪ್ರವೃಹೇನ್ಮುಞ್ಜಾದಿವೇಷೀಕಾಂ ಧೈರ್ಯೇಣ |
ತಂ ವಿದ್ಯಾಚ್ಛುಕ್ರಮಮೃತಂ ತಂ ವಿದ್ಯಾಚ್ಛುಕ್ರಮಮೃತಮಿತಿ || ೧೭ ||

ಮೃತ್ಯುಪ್ರೋಕ್ತಾಂ ನಚಿಕೇತೋಽಥ ಲಬ್ಧ್ವಾ
ವಿದ್ಯಾಮೇತಾಂ ಯೋಗವಿಧಿಂ ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಮ್ |
ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿರಜೋಽಭೂದ್ವಿಮೃತ್ಯು-
-ರನ್ಯೋಽಪ್ಯೇವಂ ಯೋ ವಿದಧ್ಯಾತ್ಮಮೇವ || ೧೮ ||

|| ಶಾಂತಿಪಾಠಃ ||

ಓಂ ಸಹ ನಾವವತು |
ಸಹ ನೌ ಭುನಕ್ತು
ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ |

ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ

ಕಠೋಪನಿಷತ್ ಅಥವಾ ಕಾಠಕ ಉಪನಿಷತ್ ಕೃಷ್ಣ ಯಜುರ್ವೇದದ ಪ್ರಮುಖ ಉಪನಿಷತ್ತು. ಇದು ಯುವಕ ನಚಿಕೇತ ಮತ್ತು ಯಮಧರ್ಮರ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮರಣದ ನಂತರದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯಃ - ಪ್ರಥಮಾ ವಲ್ಲೀ

ಶಾಂತಿ ಪಾಠ:
"ಓಂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯಾಗಲಿ. ಓಂ ಶಾಂತಿಃ, ಶಾಂತಿಃ, ಶಾಂತಿಃ."

ಮಂತ್ರ ೧-೩:
ವಾಜಶ್ರವಸನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಮಗ ನಚಿಕೇತ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. "ಇವನನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀರಿ? ನಾನು ಎರಡನೇಯವ, ಮೂರನೇಯವ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ತಂದೆ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದನು."

ಮಂತ್ರ ೪-೬:
ಮೃತ್ಯು ಬಂದಾಗ ನಚಿಕೇತನು ಯೋಚಿಸಿದನು - "ಮುಂದುವರಿದವರು ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಹಿಂದುಳಿದವರು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಗರು ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಮರುಳುತ್ತಾರೆ, ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ."

ಮಂತ್ರ ೭-೧೧:
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ವೈಶ್ವಾನರನನ್ನು ನಚಿಕೇತ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು. "ನೀನು ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಶುಭ ಸೂಚನೆ, ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಶುಭ. ನಾನು ಮೂರು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಕೋರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದನು.

ಮಂತ್ರ ೧೨-೧೫:
"ನನಗೆ ಮೂರು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡು: ೧. ಪಿತರನಿಗೆ ಕೋಪ ಬರದಂತೆ ಮರಳಿ ಬಾ, ೨. ಅಗ್ನಿಯು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ಬೋಧಿಸು, ೩. ಮರಣದ ನಂತರದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸು."

ಮಂತ್ರ ೧೬-೧೮:
"ಶತಮಾನುಗಳ ಜೀವಮಾನ, ಹಲವಾರು ಮಕ್ಕಳು, ಹಸುಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಕುದುರೆಗಳು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದ ಮೃತ್ಯು. ನಚಿಕೇತ "ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕ, ಜೀವನ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಕುದುರೆಗಳು, ನರ್ತಕರು ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕ" ಎಂದನು.

ಮಂತ್ರ ೧೯-�ವೀನತಮ:
"ಮರಣದ ಮರುಕಳಿಕೆಯು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ವಿಚಾರಿಸಿದವರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಬೋಧಕರು ವಿರಳ. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರೋ ಅವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಬಹುದು."

ದ್ವಿತೀಯಾಧ್ಯಾಯಃ - ಪ್ರಥಮಾ ವಲ್ಲೀ

ಮಂತ್ರ ೧-೨:
"ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಯಸ್ಸು - ಇವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಎರಡನ್ನೂ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಧೀರರು ಪ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ."

ಮಂತ್ರ ೩-೫:
"ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಹುಡುಗರು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆ ಎರಡೂ ಬೇರೆ."

ಮಂತ್ರ ೬-೯:
"ಅವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪಂಡಿತರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಜರು ಅವರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು."

ಮಂತ್ರ ೧೦-೧೫:
"ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ. ಅಸ್ಥಿರವಾದದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಮನೆಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು."

ದ್ವಿತೀಯಾಧ್ಯಾಯಃ - ದ್ವಿತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ

ಮಂತ್ರ ೧-೫:
"ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಡೆಯಲ್ಲೂ ಅವ್ಯಕ್ತನಿದ್ದಾನೆ. ಹಿಂದೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಎಲ್ಲರ ಒಳಗೂ ಇರುವವನು, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದ ಅವನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ."

ಮಂತ್ರ ೬-೯:
"ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು, ಆದರೆ ಅವನು ಲೋಕದ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಇವೆ. ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಸುಖಿಗಳು."

ಮಂತ್ರ ೧೦-೧೫:
"ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಲ್ಲ."

ದ್ವಿತೀಯಾಧ್ಯಾಯಃ - ತೃತೀಯಾ ವಲ್ಲೀ

ಮಂತ್ರ ೧-೪:
"ಶರೀರವು ರಥ, ಆತ್ಮನು ಯಜಮಾನ, ಬುದ್ಧಿಯು ಸಾರಥಿ, ಮನಸ್ಸು ಲಗಾಮು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕುದುರೆಗಳು. ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸಾರಥಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ."

ಮಂತ್ರ ೫-೯:
"ವಿವೇಕಿಯಲ್ಲದವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೆಟ್ಟ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಓಡುತ್ತವೆ. ವಿವೇಕಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ."

ಮಂತ್ರ ೧೦-೧೫:
"ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ವಿಷಯಗಳು, ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು, ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ಬುದ್ಧಿ, ಬುದ್ಧಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಮಹಾನಾತ್ಮ. ಅವನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ."

ಮಂತ್ರ ೧೬-೧೮:
"ಆತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಚಿಕೇತ ಯಮನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನಂತೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ."

ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲವನ್ನು ನೋಡಿ

ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲಪಾಠ

ॐ सह नाववतु |
सह नौ भुनक्तु
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः |
|| अथ प्रथमाध्याये प्रथमावल्ली |
ॐ उशन ह वै वाजश्रवसः सर्ववेदसं ददौ |
तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस || १ ||

तं ह कुमारं संतं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धाविवेश सोऽमन्यत || २ ||

पीतोदका जग्दतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रियाः |
आनन्दा नाम ते लोकास्तान् गच्छति ता ददत् || ३ ||

स होवाच पितरं ततः कस्मै मां दास्यसीति |
द्वितीयं तृतीयं तं होवाच मृत्यवे त्वा ददामीति || ४ ||

बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः |
किं स्विद्यमस्य कर्तव्यं यन्मयाऽद्य करिष्यति || ५ ||

अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथापरे |
सस्यमिव मृत्यः पच्यते सस्यमिवाजायते पुनः || ६ ||

वैश्वानरः प्रविशत्यातिथिर्ब्राह्मणो गृहान् |
तस्यैतां शान्तिं कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम् || ७ ||

आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सूनृतां
चेष्टापूर्ते पुत्रपशूंश्च सर्वान् |
एतद्वृङ्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो
यस्यानश्नन्वसति ब्राह्मणो गृहे || ८ ||

तिस्रो रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे मे-
-ऽनश्नन् ब्रह्मंनतिथिर्नमस्यः |
नमस्तेऽस्तु ब्रह्मन् स्वस्ति मेऽस्तु
तस्मात्प्रति त्रीन्वरान्वृणीष्व || ९ ||

शान्तसङ्कल्पः सुमना यथा स्या-
-द्वीतमन्युर्गौतमो माऽभि मृत्यो |
त्वत्प्रसृष्टं माऽभिवदेत्प्रतीत
एतत् त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे || १० ||

यथा पुरस्ताद्भविता प्रतीत
औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः |
सुखं रात्रीः शयिता वीतमन्यु-
-स्त्वां ददृशिवान्मृत्युमुखात् प्रमुक्तम् || ११ ||

स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति
न तत्र त्वं न जरया बिभेति |
उभे तीर्त्वाऽशनायापिपासे
शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके || १२ ||

स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो
प्रब्रूहि त्वं श्रद्दधानाय मह्यम् |
स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्त
एतद्द्वितीयेन वृणे वरेण || १३ ||

प्र ते ब्रवीमि तदु मे निबोध
स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः प्रजानन् |
अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां
विद्धि त्वमेतंनिहितं गुहायाम् || १४ ||

लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै
या इष्टका यावतीर्वा यथा वा |
स चापि तत्प्रत्यवदद्यथोक्त-
-मथास्य मृत्युः पुनरेवाह तुष्टः || १५ ||

तमब्रवीत् प्रीयमाणो महात्मा
वरं तवेहाद्य ददामि भूयः |
तवैव नाम्ना भविताऽयमग्निः |
सृंकां चैमामनेकरूपां गृहाण || १६ ||

त्रिणाचिकेतस्त्रिभिरेति सन्धिं
त्रिकर्मकृत्तरति जन्ममृत्यू |
ब्रह्मजज्ञं देवमीड्यं विदित्वा
निचायैमां शान्तिमत्यन्तमेति || १७ ||

त्रिणाचिकेतस्त्रयमेतद्विदित्वा
य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम् |
स मृत्युपाशान् पुरतः प्रणोद्य
शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके || १८ ||

एष तेऽग्निर्नचिकेतः स्वर्ग्यो
यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण |
एतमग्निं तवैव प्रवक्ष्यन्ति जना-
-स्तृतीयं वरं नचिकेतो वृणीष्व || १९ ||

येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये-
-ऽस्तीत्येके नायमस्तीति चैके |
एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वाऽहं
वराणामेष वरस्तृतीयः || २० ||

देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा
न हि सुविज्ञेयमणुरेष धर्मः |
अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व
मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम् || २१ ||

देवैरत्रापि विचिकित्सितं किल
त्वं च मृत्यो यं न सुज्ञेयमात्थ |
वक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो
नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित् || २२ ||

शतायुषः पुत्रपौत्रान्वृणीष्व
बहून्पशून् हस्तिहिरण्यमश्वान् |
भूमेर्महदायतनं वृणीष्व
स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि || २३ ||

एतत्तुल्यं यदि मन्यसे वरं
वृणीष्व वित्तं चिरजीविकां च |
महाभौमौ नचिकेतस्त्वमेधि
कामानां त्वा कामभाजं करोमि || २४ ||

ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके
सर्वान् कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व |
इमा रामाः सरथाः सतूर्या
न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः |
आभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व
नचिकेतो मरणं माऽनुप्राक्षीः || २५ ||

श्वोभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत
सर्वेन्द्रियाणां जरयन्ति तेजः |
अपि सर्वं जीवितमल्पमेव
तवैव वाहास्तव नृत्यगीते || २६ ||

न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो
लप्स्यामहे वित्तमद्राक्ष्म चेत्त्वा |
जीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वां
वरस्तु मे वरणीयः स एव || २७ ||

अजीर्यताममृतानामुपेत्य
जीर्यन्मर्त्यः क्वधःस्थः प्रजानन् |
अभिध्यायन् वर्णरतिप्रमोदान्
अतीदीर्घे जीविते को रमेत || २८ ||

यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो
यत्सांपराये महति बृहि नस्तत् |
योऽयं वरो गूढमनुप्रविष्टो
नान्यं तस्मांनचिकेता वृणीते || २९ ||

|| अथ द्वितीया वल्ली ||

अन्यच्छ्रेयोऽन्यदुतैव प्रेय-
-स्ते उभे नानार्थे पुरुषं सिनीताः |
तयोः श्रेय आददानस्य साधु
भवति हीयतेऽर्थाद्य उ प्रेयो वृणीते || १ ||

श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेत-
-स्तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः |
श्रेयो हि धीरोऽभि प्रेयसो वृणीते
प्रेयो मन्दो योगक्षेमाद्वृणीते || २ ||

स त्वं प्रियान्प्रियरूपांश्च कामा-
-नभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः |
नैतां सृंकां वित्तमयीमवाप्तो
यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः || ३ ||

दूरमेते विपरीते विषूची
अविद्या या च विद्येति ज्ञाता |
विद्याभीप्सिनं नचिकेतसं मन्ये
न त्वा कामा बहवोऽलोलुम्पन्त || ४ ||

अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः |
दण्ड्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः || ५ ||

न साम्परायः प्रतिभाति बालं
प्रमाद्यंतं वित्तमोहेन मूढम् |
अयं लोको नास्ति पर इति मानी
पुनः पुनर्वशमापद्यते मे || ६ ||

श्रवणायापि बहिर्यो न लभ्यः
शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः |
आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धा-
-श्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः || ७ ||

न नरेणावरेण प्रोक्त एश
सुविज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः |
अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति
अणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् || ८ ||

नैषा तर्केण मतिरापनेया
प्रोक्तान्यैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ |
यां त्वामापः सत्यधृतिर्बतासि
त्वादृङ्गो भूयांनचिकेतः प्रष्टा || ९ ||

जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं
न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत् |
ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्नि-
-रनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् || १० ||

कामस्याप्तिं जगतः प्रतिष्ठां
क्रतोरानत्यमभयस्य पारम् |
स्तोममहदुर्गायां प्रतिष्ठां दृष्ट्वा
धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः || ११ ||

तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं
गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् |
अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं
मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति || १२ ||

एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः
प्रवृह्य धर्म्यमणुमेतामप्य |
स मोदते मोदनीयं हि लब्ध्वा
विवृतं सद्म नचिकेतसं मन्ये || १३ ||

अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मा-
-दन्यत्रास्मात्कृताकृतात् |
अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च
यत्तत्पश्यसि तद्वद || १४ ||

सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति |
तपागंसि सर्वाणि च यद्वदन्ति |
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति |
तत्ते पदं-सग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतत् || १५ ||

एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् |
एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् || १६ ||

एतदालम्बनं श्रेष्ठमेतदालम्बनं परम् |
एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते || १७ ||

न जायते म्रियते वा विपश्चि-
-ंनायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित् |
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे || १८ ||

हन्ता चेन्मन्यते हन्तुं हतश्चेन्मन्यते हतम् |
उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते || १९ ||

अणोरणीयान्महतो महीया-
-नात्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम् |
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको
धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः || २० ||

आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः |
कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति || २१ ||

अशरीरं शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् |
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति || २२ ||

नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो
न मेधया न बहुना श्रुतेन |
यमेवैष वृणुते तेन लभ्य-
-स्तैष आत्मा विवृणुते तनूगं स्वाम् || २३ ||

नाविरतो दुश्चरितांनाशान्तो नासमाहितः |
नाशान्तमानसो वापि प्रज्ञानैनमाप्नुयात् || २४ ||

यस्य ब्रह्म च खत्रं चोभे भवत ओदनः |
मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः || २५ ||

|| अथ तृतीया वल्ली ||
ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके
गुहां प्रविष्टौ परमे परार्धे |
छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति
पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः || १ ||

यः सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म यत् परम् |
अभयं तितीर्षतां पारं नाचिकेतं शकेमहि || २ ||

आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु |
बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च || ३ ||

इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयां स्तेषु गोचरान् |
आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः || ४ ||

यस्तवविज्ञानवान्भवत्ययुक्तेन मनसा सदा |
तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः || ५ ||

यस्तु विज्ञानवान्भवति युक्तेन मनसा सदा |
तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः || ६ ||

यस्तवविज्ञानवान्भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः |
न स तत्पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति || ७ ||

यस्तु विज्ञानवान्भवति समनस्कः सदा शुचिः |
स तु तत्पदमाप्नोति यस्माद्भूयो न जायते || ८ ||

विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवांनरः |
सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् || ९ ||

इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभश्च परं मनः |
मनसस्तु परा बुद्धिर्बुध्देरात्मा महान्परः || १० ||

महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः |
पुरुषां न परं किंचित्सा काष्ठा सा परा गतिः || ११ ||

एष सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते |
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः || १२ ||

यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि |
ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि || १३ ||

उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य वरांनिबोधत |
क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया |
दुर्गं पथस्तत्कवयो वदन्ति || १४ ||

अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं
तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् |
अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं |
निचाय तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते || १५ ||

नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तं सनातनम् |
उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते || १६ ||

य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद्ब्रह्मसंसदि |
प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते |
तदानन्त्याय कल्पत इति || १७ ||

|| अथ द्वितीयोऽध्यायः ||

|| प्रथमा वल्ली ||

पराञ्चि खानि व्यतृणत्स्वयम्भू-
-स्तस्मात्पराङ्पश्यति नान्तरात्मन् |
कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्ष-
-दावृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन् || १ ||

पराचः कामाननुयन्ति बाला-
-स्ते मृत्योर्यन्ति विततस्य पाशम् |
अथ धीरा अमृतत्वं विदित्वा |
ध्रुवमध्रुवेष्विह न प्रार्थयन्ते || २ ||

येन रूपं रसं गन्धं शब्दान् स्पर्शांश्च मैथुनान् |
एतेनैव विजानाति किमत्र परिशिष्यते |
एतद्वै तत् || ३ ||

स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति |
महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति || ४ ||

य इमं मध्वदं वेद आत्मानं जीवमन्तिकात् |
ईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते |
एतद्वै तत् || ५ ||

यः पूर्वं तपसो जातमद्भ्यः पूर्वमजायत |
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तं यो भूतेभिर्व्यपश्यते |
एतद्वै तत् || ६ ||

या प्राणेन सम्भवत्यदितिर्देवतामयी |
गुहां प्रविश्य तिष्ठन्तीं या भूतेभिर्वजायत |
एतद्वै तत् || ७ ||

अरण्योर्निहितो जातवेदागर्भ इव सुभृतो गर्भिणीभिः |
दिवे दिवे ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः |
एतद्वै तत् || ८ ||

यतश्चोदेति सूर्योऽस्तं यत्र च गच्छति |
तं देवाः सर्वेऽर्पितास्तदु नात्येति कश्चन |
एतद्वै तत् || ९ ||

यदेवेह तदमुत्र यदमुत्र तदन्विह |
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति || १० ||

मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानास्ति किंचन |
मृत्योः स मृत्युं गच्छति य इह नानेव पश्यति || ११ ||

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो मध्य आत्मनि तिष्ठति |
ईशानो भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते |
एतद्वै तत् || १२ ||

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः |
ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः |
एतद्वै तत् || १३ ||

यथोदकं दुर्गे वृष्ट पर्वतेषु विधावति |
एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तानेवानुविधावति || १४ ||

यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्त तादृगेव भवति |
एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम || १५ ||

|| अथ द्वितीया वल्ली ||

पुरमेकादशद्वारमजस्यावक्रचेतसः |
अनुष्ठाय न शोचति विमुक्तश्च विमुच्यते |
एतद्वै तत् || १ ||

हंसः शुचिषद्वासुरन्तरिक्षस-
-द्धोता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् |
ऋृषद्वरसदृतसद्व्योमस-
-दब्जा गोजा ऋतजा अदृजा ऋतं बृहत् || २ ||

ऊर्ध्वं प्राणमुनयत्यपानं प्रत्यगस्यति |
मध्ये वामनमासीनं विश्वे देवा उपासते || ३ ||

अस्य विस्रंसमानस्य शरीरस्थस्य देहिनः |
देहाद्विमुच्यमानस्य किमत्र परिशिष्यते |
एतद्वै तत् || ४ ||

न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन |
इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ || ५ ||

हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् |
यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम || ६ ||

योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः |
स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम् || ७ ||

य एष सुप्तेषु जागरति कां कां पुरुषो निर्मिमाणः |
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते |
तस्मिन्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन |
एतद्वै तत् || ८ ||

अग्निर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव |
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिःश्च || ९ ||

वायुर्यथैको भुवनं प्रविष्टो
रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूव |
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
रूपं रूपं प्रतिरूपो बहिःश्च || १० ||

सूर्यो यथा सर्वलोकस्य चक्षु-
-र्न लिप्यते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः |
एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा
न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः || ११ ||

एको वशी सर्वभूतान्तरात्मा
एकं रूपं बहुधा यः करोति |
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरा-
-स्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् || १२ ||

नित्योऽनित्यानां चेतनश्चेतनाना-
-मेको बहूनां यो विधधाति कामान् |
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरा-
-स्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् || १३ ||

तदेतदिति मन्यन्तेऽनिर्देश्यं परं सुखम् |
कथं नु तद्विजानीयां किमु भाति विभाति वा || १४ ||

न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतर्कं
नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः |
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं
तस्य भासा सर्वमिदं विभाति || १५ ||

|| अथ तृतीया वल्ली ||

ऊर्ध्वमूलोऽवाक्शाख एषोऽश्वत्थः सनातनः |
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते |
तस्मिन्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन |
एतद्वै तत् || १ ||

यदिदं किं च जगत्सर्वं प्राण एजति निःसृतम् |
महद्भयं वज्रमुद्यतं य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति || २ ||

भयादस्याग्निस्तपति भयात्तपति सूर्यः |
भयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः || ३ ||

इह चेदशकद्बोधुं प्राक्शरीरस्य विस्रसः |
ततः सर्गेषु लोकेषु शरीरत्वाय कल्पते || ४ ||

यथादर्शे तथात्मनि यथा स्वप्ने तथा पितृलोके |
यथाऽप्सु परीव ददृशे तथा गन्धर्वलोके
छायातपयोरिव ब्रह्मलोके || ५ ||

इन्द्रियाणां पृथग्भावमुदयास्तमयौ च यत् |
पृथगुत्पद्यमानानां मात्वा धीरो न शोचति || ६ ||

इन्द्रियेभ्यः परं मनो मनसः सत्त्वमुत्तमम् |
सत्त्वाधि महानात्मा महतोऽव्यक्तमुत्तमम् || ७ ||

अव्यक्तात्तु परः पुरुषो व्यापकोऽलिङ्ग एव च |
यं ज्ञात्वा मुच्यते जन्तुरमृतत्वं च गच्छति || ८ ||

न सन्दृशे तिष्ठति रूपमस्य
न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनिम् |
हृदा मनीषी मनसाऽभिक्लुप्तो
य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति || ९ ||

यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह |
बुद्धिश्च न विचेष्टति तामाहुः परमां गतिम् || १० ||

तां योगमिति मन्यन्ते स्थिरामिन्द्रियधारणाम् |
अप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ || ११ ||

नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा |
अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते || १२ ||

अस्तीत्येवोपलभ्यस्तत्त्वभावेन चोभयोः |
अस्तीत्येवोपलभस्य तत्त्वभावः प्रसीदति || १३ ||

यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि श्रिताः |
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते || १४ ||

यदा सर्वे प्रभिद्यन्ते हृदयस्येह ग्रन्थयः |
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्येतावद्ध्यनुशासनम् || १५ ||

शतं चैका च हृदयस्य नाड्य-
-स्तासां मूर्धानमभिनिःसृतैका |
तयोर्ध्वमायंनमृतत्वमेति
विश्वङ्ङगन्या उत्क्रमणे भवन्ति || १६ ||

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा
सदा जानां हृदये सन्निविष्टः |
तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण |
तं विद्याच्छुक्रमृतं तं विद्याच्छुक्रमृतमिति || १७ ||

मृत्युप्रोक्तां नचिकेतोऽथ लब्ध्वा
विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम् |
ब्रह्मप्राप्तो विरजोऽभूद्विमृत्यु-
-रन्योऽप्येवं यो विध्यात्ममेव || १८ ||

|| शान्तिपाठः ||

ॐ सह नाववतु |
सह नौ भुनक्तु
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः |