ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಸುಪ್ರಭಾತ
ಕೌಸುಂಭೌರ್ಭಾಸುರಸಹಸ್ರೈರ್ಮಂಡಲೀಕೃತಭಾಸ್ಕರಃ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ಕರುಣಾಪೂರ್ಣಃ ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಕೇಶವಃ ಪ್ರಭುಃ ॥ ೧॥
ವೇಣುನಾದಸುಶೋಭಾಢ್ಯೋ ರಮಣೀಯಪುರವಾಸಿನಾ ।
ಗೋಪಾಲಪೌತ್ರಸುಂದರೇಣ ಗೋಕುಲೇ ಸುಖದಃ ಶುಭಃ ॥ ೨॥
ನಂದನಂದನಭಾನೌ ಚ ಮುರಲೀಧರವಪುಷ್ಮಿನಿ ।
ಯಶೋದಾನಂದನಂದನಃ ಸ್ಯಾತ್ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಣಾದ್ಭವೇ ॥ ೩॥
ಯಾದುಕುಲಪ್ರದೀಪೇನ ಚಂದ್ರಾನನೇನ ರಾಘವ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೇನೋಚ್ಚೈಃ ಸ್ವಪಿತಾ ಭವತಾಂ ಯದಿ ॥ ೪॥
ಗೋವಿಂದೋ ಗೋಪಾಲೋ ವೇಣುಮಾನ್ ಮುರಲೀಧರೋ ರಸಿಕಃ ।
ಯದುನಂದೋ ಬಲಭದ್ರೋ ದೇವಕೀನಂದನೋ ಹರಿಃ ॥ ೫॥
ಶ್ರೀವತ್ಸಂಕಿತಚಿಹ್ನೇನ ಚಂದ್ರಚೂಡೇನ ಭಾಸ್ಕರ ।
ವಂದೇಹಂ ಶಶಿವದನೇನ ಮುರಲೀಧರಪೂರ್ವಕೈಃ ॥ ೬॥
ಮಾಧವೋ ಮಾಧವೋ ವೇಣುವಾನ್ ಗೋಪೀಜನವಲ್ಲಭಃ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ನವನೀತೋಽಪಿ ಕೇಶವಃ ಕೃಷ್ಣ ಏವ ಚ ॥ ೭॥
ರಾಧಾವಲ್ಲಭೋ ರಸರಾಜೋ ಗೋಕುಲನಾಯಕೋ ಹರಿಃ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ಪುಷ್ಪಮಾಲಾಭಿಃ ಸಂಪೂಜಿತೋ ಮಮೇಶ್ವರಃ ॥ ೮॥
ಯಶೋದಾಸುತಃ ಸೋಮಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವೃಷ್ಭಾನುಃ ಕಾಲಿಂದಿನಃ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ಸ್ವಪ್ನವಿಮುಕ್ತೋಽಯಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಾನಂದಮಾಗತಃ ॥ ೯॥
ಮುರಲೀಕರಾಲವದನೋ ಮುರಲೀನಿನಾದಕಃ ಸುಧೀಃ ।
ಪ್ರಭಾತೇ ಸರ್ವಗುಣೈಃ ಪೂರ್ಣೋ ಮಾಧವೋ ಮಾಧವೋ ಭವೇತ್ ॥ ೧೦॥
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
೧. ಸಾವಿರಾರು ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ತೇಜೋವಂತನಾದ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಶವನನ್ನು ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
೨. ವೇಣುವಿನ ಸಿಹಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ, ಸುಂದರ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಗೋಪಾಲರ ಸುಂದರ ಮೊಮ್ಮಗನಾದ, ಗೋಕುಲದಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುವ ಶುಭಕರನಾದವನು.
೩. ನಂದನ ಮಗನಾದ ಆನಂದದಾಯಕ, ಮುರಲಿಯನ್ನು ಹಿಡುವವನು, ಸುಂದರ ರೂಪಿಯಾದ, ಯಶೋದೆಯ ಮಗನಾದ ಆನಂದದಾಯಕನಾದವನು ಬೆಳಗಿನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
೪. ಯಾದವ ಕುಲದ ದೀಪವಾದ, ಚಂದ್ರನ ಮುಖವುಳ್ಳ, ರಾಘವನೇ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಜೋರಾಗಿ ಕರೆದರೆ ನೀವು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಏಳುತ.
೫. ಗೋವಿಂದ, ಗೋಪಾಲ, ವೇಣುವನ್ನು ಹಿಡುವವನು, ಮುರಲೀಧರ, ರಸಿಕ, ಯಾದವನಂದನ, ಬಲಭದ್ರನ ಸಹೋದರ, ದೇವಕೀ ದೇವಿಯ ಮಗ, ಹರಿ.
೬. ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಚಂದ್ರನ ತಲೆಯಿಂದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹೊಳೆಯುವ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಮುಖವುಳ್ಳ ಆ ದೇವನನ್ನು, ಮುರಲಿಧರನೊಂದಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
೭. ಮಾಧವ, ಮಾಧವ, ವೇಣುವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು, ಗೋಪಿ ಜನರ ಪ್ರಿಯನಾದವನು, ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸರಾದವನು, ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ.
೮. ರಾಧೆಯ ಪ್ರಿಯನಾದ, ರಸರಾಜ, ಗೋಕುಲದ ನಾಯಕ, ಹರಿ, ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಇಷ್ಟದೇವರು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವರು.
೯. ಯಶೋದೆಯ ಮಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ರೇವತಿಯ ಪತಿ, ಕಾಳಿಂದಿಯ ಪ್ರಭು, ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಏಳಿದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದಿದ ಕೃಷ್ಣ.
೧೦. ಮುರಲಿಯಂತಹ ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳ, ಮುರಲಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಜ್ಞಾನಿ, ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರಾದ ಮಾಧವನಾಗಲಿ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲವನ್ನು ನೋಡಿ
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲಪಾಠ
कौसुम्भौर्भासुरसहस्रैर्मण्डलीकृतभास्करः ।
प्रभाते करुणापूर्णः स कृष्णः केशवः प्रभुः ॥ १॥
वेणुनादसुशोभाढ्यो रमणीयपुरवासिना ।
गोपालपौत्रसुन्दरेण गोकुले सुखदः शुभः ॥ २॥
नन्दनन्दनभानौ च मुरलीधरवपुष्मिनि ।
यशोदानन्दनन्दनः स्यात्प्रातः स्मरणाद्भवे ॥ ३॥
यादुकुलप्रदीपेन चन्द्राननेन राघव ।
प्रभाते श्रीकृष्णेनोच्चैः स्वपिता भवतां यदि ॥ ४॥
गोविन्दो गोपालो वेणुमान् मुरलीधरो रसिकः ।
यदुनन्दो बलभद्रो देवकीनन्दनो हरिः ॥ ५॥
श्रीवत्सङ्कितचिह्नेन चन्द्रचूडेन भास्कर ।
वन्देऽहं शशिवदनेन मुरलीधरपूर्वकैः ॥ ६॥
माधवो माधवो वेणुवान् गोपीजनवल्लभः ।
प्रभाते नवनीतोऽपि केशवः कृष्ण एव च ॥ ७॥
राधावल्लभो रसराजो गोकुलनायको हरिः ।
प्रभाते पुष्पमालाभिः सम्पूजितो ममेश्वरः ॥ ८॥
यशोदासुतः सोमश्रेष्ठो वृष्भानुः कालिन्दिनः ।
प्रभाते स्वप्नविमुक्तोऽयं कृष्णः सानन्दमागतः ॥ ९॥
मुरलीकरालवदनो मुरलीनिनादकः सुधीः ।
प्रभाते सर्वगुणैः पूर्णो माधवो माधवो भवेत् ॥ १०॥