ಶ್ರೀ ಸೂರ್ಯ ಸ್ತುತಿಃ (ಮನು ಕೃತಂ)

ಮನುರುವಾಚ |
ನಮೋ ನಮೋ ವರೇಣ್ಯಾಯ ವರದಾಯಾಽಂಶುಮಾಲಿನೇ |
ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಮನಂತಾಯಾಜಿತಾಯ ತೇ || ೧ ||

ತ್ರಿಲೋಕಚಕ್ಷುಷೇ ತುಭ್ಯಂ ತ್ರಿಗುಣಾಯಾಮೃತಾಯ ಚ |
ನಮೋ ಧರ್ಮಾಯ ಹಂಸಾಯ ಜಗಜ್ಜನನಹೇತವೇ || ೨ ||

ನರನಾರೀಶರರೀರಾಯ ನಮೋ ಮೀಢುಷ್ಟಮಾಯ ತೇ |
ಪ್ರಜ್ಞಾನಾಯಾಖಿಲೇಶಾಯ ಸಪ್ತಾಶ್ವಾಯ ತ್ರಿಮೂರ್ತಯೇ || ೩ ||

ನಮೋ ವ್ಯಾಹೃತಿರೂಪಾಯ ತ್ರಿಲಕ್ಷಾಯಾಽಽಶುಗಾಮಿನೇ |
ಹರ್ಯಶ್ವಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ಹರಿತವಾಹವೇ || ೪ ||

ಏಕಲಕ್ಷವಿಲಕ್ಷಾಯ ಬಹುಲಕ್ಷಾಯ ದಂಡಿನೇ |
ಏಕಸಂಸ್ಥದ್ವಿಸಂಸ್ಥಾಯ ಬಹುಸಂಸ್ಥಾಯ ತೇ ನಮಃ || ೫ ||

ಶಕ್ತಿತ್ರಯಾಯ ಶುಕ್ಲಾಯ ರವಯೇ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ |
ತ್ವಂ ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ಹರಿರ್ದೇವ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತ್ವಂ ದಿವಸ್ಪತಿಃ || ೬ ||

ತ್ವಮೋಂಕಾರೋ ವಷಟ್ಕಾರಃ ಸ್ವಧಾ ಸ್ವಾಹಾ ತ್ವಮೇವ ಹಿ |
ತ್ವಾಮೃತೇ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ನ ತತ್ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೈವತಮ್ || ೭ ||

---

ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ

ಶ್ರೀ ಸೂರ್ಯ ಸ್ತುತಿಃ (ಮನು ಕೃತಂ)

ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮನುವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ. ಮನುವು ಮೊದಲ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ಮಾನವಕುಲದ ಪ್ರವರ್ತಕನೆಂದು ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.

ಶ್ಲೋಕ ೧:
ಮನುವು ಹೇಳಿದರು - ವರಣೀಯನಾದ, ವರದಾಯುತನಾದ, ಕಿರಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯನಾದ, ಅನಂತನಾದ, ಜಯಿಸಲಾಗದ, ಆ ಸೂರ್ಯದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶ್ಲೋಕ ೨:
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಕಣ್ಣಾದ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅಮೃತವಾದ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಹಂಸರೂಪಿಯಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಜನನ ಕಾರಣವಾದ ನಿನಗೆ ನಮನ.

ಶ್ಲೋಕ ೩:
ಮನುಷ್ಯ, ನಾರಿ, ಈಶ್ವರ, ಅರಿ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಮೀಢುಷ್ಟಮನಾದ, ಪ್ರಜ್ಞಾಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸಕಲೇಶ್ವರನಾದ, ಏಳು ಅಶ್ವಗಳಿರುವ, ಮೂರು ಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮನ.

ಶ್ಲೋಕ ೪:
ವ್ಯಾಹೃತಿರೂಪನಾದ, ಮೂರು ಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳ, ಕಿರಣಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ಹರಿಯಾಶ್ವಯುಕ್ತನಾದ, ಹರಿತ ವರ್ಣದ ರಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಿನಗೆ ನಮನ.

ಶ್ಲೋಕ ೫:
ಏಕಲಕ್ಷ, ವಿಲಕ್ಷ, ಬಹುಲಕ್ಷ, ದಂಡಿನಯುಕ್ತನಾದ, ಏಕಸಂಸ್ಥ, ದ್ವಿಸಂಸ್ಥ, ಬಹುಸಂಸ್ಥವಾದ ನಿನಗೆ ನಮನ.

ಶ್ಲೋಕ ೬:
ಶಕ್ತಿತ್ರಯವುಳ್ಳ, ಶುಕ್ಲವರ್ಣದ, ರವಿಯಾದ, ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾದ ನೀದೇವ ಶಿವ, ಹರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾ, ದಿವಸ್ಪತಿ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ.

ಶ್ಲೋಕ ೭:
ನೀಯೇ ಓಂಕಾರ, ವಷಟ್ಕಾರ, ಸ್ವಧಾ, ಸ್ವಾಹಾಗಳು. ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ದೈವತವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.