ಶ್ರೀ ನೃಸಿಂಹ ಭುಜಂಗ ಪ್ರಯಾತ ಸ್ತವಃ
ಋತಂ ಕರ್ತುಮೇವಾಶು ನಮ್ರಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ
ಸಭಾಸ್ತಂಭಮಧ್ಯಾದ್ಯ ಆವಿರ್ಬಭೂವ |
ತಮಾನಮ್ರಲೋಕೇಷ್ಟದಾನಪ್ರಚಂಡಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧ ||
ಇನಾಂತರ್ದೃಗಂತಶ್ಚ ಗಾಂಗೇಯದೇಹಂ
ಸದೋಪಾಸತೇ ಯಂ ನರಾಃ ಶುದ್ಧಚಿತ್ತಾಃ |
ತಮಸ್ತಾಘಮೇನೋನಿವೃತ್ತ್ಯೈ ನಿತಾಂತಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೨ ||
ಶಿವಂ ಶೈವವರ್ಯಾ ಹರಿಂ ವೈಷ್ಣವಾಗ್ರ್ಯಾಃ
ಪರಾಶಕ್ತಿಮಾಹುಸ್ತಥಾ ಶಕ್ತಿಭಕ್ತಾಃ |
ಯಮೇವಾಭಿಧಾಭಿಃ ಪರಂ ತಂ ವಿಭಿಂನಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೩ ||
ಕೃಪಾಸಾಗರಂ ಕ್ಲಿಷ್ಟರಕ್ಷಾಧುರೀಣಂ
ಕೃಪಾಣಂ ಮಹಾಪಾಪವೃಕ್ಷೌಘಭೇದೇ |
ನತಾಲೀಷ್ಟವಾರಾಶಿರಾಕಾಶಶಾಂಕಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೪ ||
ಜಗಂನೇತಿ ನೇತೀತಿ ವಾಕ್ಯೈರ್ನಿಷಿದ್ಧ್ಯಾ-
-ವಶಿಷ್ಟಂ ಪರಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ಮಹಾಂತಃ |
ಸ್ವರೂಪೇಣ ವಿಜ್ಞಾಯ ಮುಕ್ತಾ ಹಿ ಯಂ ತಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೫ ||
ನತಾನ್ಭೋಗಸಕ್ತಾನಪೀಹಾಶು ಭಕ್ತಿಂ
ವಿರಕ್ತಿಂ ಚ ದತ್ವಾ ದೃಢಾಂ ಮುಕ್ತಿಕಾಮಾನ್ |
ವಿಧಾತುಂ ಕರೇ ಕಂಕಣಂ ಧಾರಯಂತಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೬ ||
ನರೋ ಯನ್ಮನೋರ್ಜಾಪತೋ ಭಕ್ತಿಭಾವಾ-
-ಚ್ಛರೀರೇಣ ತೇನೈವ ಪಶ್ಯತ್ಯಮೋಘಾಮ್ |
ತನುಂ ನಾರಸಿಂಹಸ್ಯ ವಕ್ತೀತಿ ವೇದೋ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೭ ||
ಯದಂಘ್ರ್ಯಬ್ಜಸೇವಾಪರಾಣಾಂ ನರಾಣಾಂ
ವಿರಕ್ತಿರ್ದೃಢಾ ಜಾಯತೇಽರ್ಥೇಷು ಶೀಘ್ರಮ್ |
ತಮಂಗಪ್ರಭಾಧೂತಪೂರ್ಣೇಂದುಕೋಟಿಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೮ ||
ರಥಾಂಗಂ ಪಿನಾಕಂ ವರಂ ಚಾಭಯಂ ಯೋ
ವಿಧತ್ತೇ ಕರಾಬ್ಜೈಃ ಕೃಪಾವಾರಿರಾಶಿಃ |
ತಮಿಂದವದೇಹಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ಯಪದ್ಮಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೯ ||
ಪಿನಾಕಂ ರಥಾಂಗಂ ವರಂ ಚಾಭಯಂ ಚ
ಪ್ರಫುಲ್ಲಾಂಬುಜಾಕಾರಹಸ್ತೈರ್ದಧಾನಮ್ |
ಫಣೀಂದ್ರಾತಪತ್ರಂ ಶುಚೀನೇಂದುನೇತ್ರಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೦ ||
ವಿವೇಕಂ ವಿರಕ್ತಿಂ ಶಮಾದೇಶ್ಚ ಷಟ್ಕಂ
ಮುಮುಕ್ಷಾಂ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ವೇದಾಂತಜಾಲೈಃ |
ಯತಂತೇ ವಿಬೋಧಾಯ ಯಸ್ಯಾನಿಶಂ ತಂ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೧ ||
ಸದಾ ನಂದಿನೀತೀರವಾಸೈಕಲೋಲಂ
ಮುದಾ ಭಕ್ತಲೋಕಂ ದೃಶಾ ಪಾಲಯಂತಮ್ |
ವಿದಾಮಗ್ರಗಣ್ಯಾ ನತಾಃ ಸ್ಯುರ್ಯದಂಘ್ರೌ
ನಮಸ್ಕುರ್ಮಹೇ ಶೈಲವಾಸಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೨ ||
ಯದೀಯಸ್ವರೂಪಂ ಶಿಖಾ ವೇದರಾಶೇ-
-ರಜಸ್ರಂ ಮುದಾ ಸಮ್ಯಗುದ್ಘೋಷಯಂತಿ |
ನಲಿನ್ಯಾಸ್ತಟೇ ಸ್ವೈರಸಂಚಾರಶೀಲಂ
ಚಿದಾನಂದರೂಪಂ ತಮೀಡೇ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೩ ||
ಯಮಾಹುರ್ಹಿ ದೇಹಂ ಹೃಷೀಕಾಣಿ ಕೇಚಿ-
-ತ್ಪರೇಽಸೂಂಸ್ತಥಾ ಬುದ್ಧಿಶೂನ್ಯೇ ತಥಾನ್ಯೇ |
ಯದಜ್ಞಾನಮುಗ್ಧಾ ಜನಾ ನಾಸ್ತಿಕಾಗ್ರ್ಯಾಃ
ಸದಾನಂದರೂಪಂ ತಮೀಡೇ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೪ ||
ಸದಾನಂದಚಿದ್ರೂಪಮಾಮ್ನಾಯಶೀರ್ಷೈ-
-ರ್ವಿಚಾರ್ಯಾರ್ಯವಕ್ತ್ರಾದ್ಯತೀಂದ್ರಾ ಯದೀಯಮ್ |
ಸುಖೇನಾಸತೇ ಚಿತ್ತಕಂಜೇ ದಧಾನಾಃ
ಸದಾನಂದಚಿದ್ರೂಪಮೀಡೇ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೫ ||
ಪುರಾ ಸ್ತಂಭಮಧ್ಯಾದ್ಯ ಆವಿರ್ಬಭೂವ
ಸ್ವಭಕ್ತಸ್ಯ ಕರ್ತುಂ ವಚಸ್ತಥ್ಯಮಾಶು |
ತಮಾನಂದಕಾರುಣ್ಯಪೂರ್ಣಾಂತರಂಗಂ
ಬುಧಾ ಭಾವಯುಕ್ತಾ ಭಜಧ್ವಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೬ ||
ಪುರಾ ಶಂಕರಾರ್ಯಾ ಧರಾಧೀಶಭೃತ್ಯೈ-
-ರ್ವಿನಿಕ್ಷಿಪ್ತವಹ್ನಿಪ್ರತಪ್ತಸ್ವದೇಹಾಃ |
ಸ್ತುವಂತಿ ಸ್ಮ ಯಂ ದಾಹಶಾಂತ್ಯೈ ಜವಾತ್ತಂ
ಬುಧಾ ಭಾವಯುಕ್ತಾ ಭಜಧ್ವಂ ನೃಸಿಂಹಮ್ || ೧೭ ||
ಸದೇವಮಾನಿ ಭಕ್ತ್ಯಾಖ್ಯಸೂತ್ರೇಣ ದೃಢಾ-
-ನ್ಯಮೋಘಾನಿ ರತ್ನಾನಿ ಕಂಠೇ ಜನಾ ಯೇ |
ಧರಿಷ್ಯಂತಿ ತಾನಾ ಮುಕ್ತಿಕಾಂತಾ ವೃಣೀತೇ
ಸಖೀಭಿರ್ವೃತಾ ಶಾಂತಿದಾಂತ್ಯದಿಮಾಭಿಃ |
ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ
ಭುಜಂಗ ಪ್ರಯಾತ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನೃಸಿಂಹ ಸ್ತೋತ್ರದ ಅರ್ಥ
೧. ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಲು, ಸಭಾ ಸ್ತಂಭದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದಾನ ಪ್ರಚಂಡನಾದ, ಪರ್ವತವಾಸಿಯಾದ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
೨. ಯಾರ ದೇಹವು ಗಾಂಗೇಯ (ಶಿವ) ನಂತೆ, ಯಾನನ್ನು ಶುದ್ಧಚಿತ್ತ ಜನರು ಸದಾ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆತನಿಂದ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ತಮಸ್ಸಿನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲು, ಪರ್ವತವಾಸಿಯಾದ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
೩. ಶೈವರು ಶಿವನನ್ನು, ವೈಷ್ಣವರು ಹರಿಯನ್ನು, ಶಕ್ತಿ ಭಕ್ತರು ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ, ಆ ಪರಮ ತತ್ವವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಬ್ಬನೇ, ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
೪. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕರುಣಾ ಸಾಗರ, ಮಹಾಪಾಪದ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಡಿಯುವವನು, ಭಕ್ತರ ಆಶ್ರಯ, ಪರ್ವತವಾಸಿ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೫. "ಜಗನ್ನೇತಾ", "ನೇತಾ" ಎಂಬ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ ರೂಪದ ಮಹಾನ್ನನ್ನು ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ತಿಳಿದು ಮುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೬. ಭೋಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಲ್ಲದ, ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಂಕಣವನ್ನು ಧರಿಸುವ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೭. ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಪದಿಂದ ಭಕ್ತಿಭಾವವು ಹುಟ್ಟಿ, ಆ ಶರೀರದಿಂದಲೇ ಅಮೋಘವಾದ ನೃಸಿಂಹನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಅಂತಹವನಿಗೆ ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
೮. ಯಾವ ಪಾದಪದ್ಮದ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ವೈರಾಗ್ಯವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ, ಅಂಗದ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೯. ರಥಾಂಗ (ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಮಲ), ಪಿನಾಕ (ಶಿವನ ಧನುಸು), ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕರಕಮಲಗಳಿಂದ ಧರಿಸಿದ, ಕರುಣಾ ಸಾಗರರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
೧೦. ಪ್ರಫುಲ್ಲ ಕಮಲದ ಆಕಾರದ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ಪಿನಾಕ, ರಥಾಂಗ, ಭಯಂಕರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶುಚಿಯಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸುಂದರ ನೇತ್ರವುಳ್ಳ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೧೧. ವಿವೇಕ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಶಮ, ದಮ, ಉಪರತಿ, ತಿತೀಕ್ಷಾ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಸಮಾಧಾನ - ಇವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಮುಮುಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುವ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೧೨. ನಂದಿನೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಡುವ, ಭಕ್ತರನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ, ಯಾರ ಪಾದಕಮಲಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
೧೩. ಯಾವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಶಿಖಾ ಮತ್ತು ವೇದರಾಶಿಗಳು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ, ಕಮಲದ ತಟದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಓಡಾಡುವ, ಚಿತ್ಆನಂದ ರೂಪವಾದ ನೃಸಿಂಹನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
೧೪. ಕೆಲವರು "ಇದು ದೇಹ", "ಇಂದ್ರಿಯಗಳು", ಇನ್ನು ಕೆಲವರು "ಬುದ್ಧಿಶೂನ್ಯ", ಜ್ಞಾನಹೀನರು, ನಾಸ್ತಿಕರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸದಾನಂದ ರೂಪವಾದ ನೃಸಿಂಹನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.
೧೫-೧೬. ವೇದಗಳ ಶಿರೋಭಾಗದಿಂದ, ಆರ್ಯರಿಂದ, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ, ಹೃದಯ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸದಾನಂದ ಚಿದ್ರೂಪಿ ನೃಸಿಂಹನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ತಂಭದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಕ್ತನ ಮಾತನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿಸಿದ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಂತಃಕರಣವುಳ್ಳ ನೃಸಿಂಹನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ ಭಜಿಸಿರಿ.
೧೭. ಶಂಕರಾರ್ಯರು ಹಿಂದೆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಹೋದಾಗ, ದಾಹಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಯಾನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ಭಾವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೃಸಿಂಹನನ್ನು ಭಜಿಸಿರಿ.
ಈ ಭುಜಂಗ ಪ್ರಯಾತ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸಿದರೆ, ಸಕಲ ಪಾಪಗಳು ನಶಿಸಿ, ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲವನ್ನು ನೋಡಿ
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲಪಾಠ
ऋतं कर्तुमेवाशु नम्रस्य वाक्यं
सभास्तम्बमध्याद्य आविर्बभूव |
तमान्रमलोकेष्टदानप्रचण्डं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || १ ||
इनान्तर्दृगन्तश्च गाङ्गेयदेहं
सदोपासते यं नराः शुद्धचित्ताः |
तस्ताघमेनोनिवृत्त्यै नितांतं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || २ ||
शिवं शैववर्या हरिं वैष्णवाग्र्याः
पराशक्तिमाहुस्तथा शक्तिभक्ताः |
यमेवाभिधाभिः परं तं विभिन्नं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ३ ||
कृपासागरं क्लिष्टरक्षाधुरीणं
कृपाणं महापापवृक्षौघभेदे |
नतालीष्टवाराशिराकाशशांकं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ४ ||
जगन्नेति नेतीति वाक्यैर्निषिद्ध्या-
वशिष्टं परब्रह्मरूपं महान्तः |
स्वरूपेण विज्ञाय मुक्ता हि यं तं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ५ ||
नतान्भोगसक्तानपीहाशु भक्तिं
विरक्तिं च दत्वा दृढां मुक्तिकामान् |
विधातुं करे कङ्कणं धारयन्तं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ६ ||
नरो यन्मनोर्जापतो भक्तिभावा-
शरीरेण तेनैव पश्यत्यमोघाम् |
तनुं नारसिंहस्य वक्तीति वेदो
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ७ ||
यदङ्घ्र्यब्जसेवापराणां नराणां
विरक्तिर्दृढा जायतेऽर्थेषु शीघ्रम् |
तमङ्गप्रभाधूतपूर्णेन्दुकोटिं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ८ ||
रथाङ्गं पिनाकं वरं चाभयं यो
विधत्ते कराब्जैः कृपावारिराशिः |
तमिन्द्वच्छदेहं प्रसन्नास्यपद्मं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ९ ||
पिनाकं रथाङ्गं वरं चाभयं च
प्रफुल्लाम्बुजाकारहस्तैर्दधानम् |
फणीन्द्रातपत्रं शुचीन्द्रनेत्रं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || १० ||
विवेकं विरक्तिं शमादेश्च षट्कं
मुमुक्षां च संप्राप्य वेदान्तजालैः |
यतन्ते विबोधाय यस्यानिशं तं
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || ११ ||
सदा नन्दिनीतीरवासैकलोलं
मुदा भक्तलोकं दृषा पालयन्तम् |
विदामग्रगण्या नताः स्युर्यदङ्घ्रौ
नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् || १२ ||
यदीयस्वरूपं शिखा वेदराशे-
रजस्रं मुदा सम्यगुद्घोषयन्ति |
नलिन्यास्तते स्वैरसञ्चारशीलं
चिदानन्दरूपं तमीडे नृसिंहम् || १३ ||
यमाहुर्हि देहं हृषीकाणि केचित्-
परेऽसूंस्तथा बुद्धिशून्ये तथान्ये |
यदज्ञानमुग्धा जना नास्तिकाग्र्याः
सदानन्दरूपं तमीडे नृसिंहम् || १४ ||
सदानन्दचिद्रूपमानायशीर्षै-
र्विचार्यार्यवक्त्राद्यतीन्द्रा यदीयम् |
सुखेनासते चित्तकञ्जे दधानाः
सदानन्दचिद्रूपमीडे नृसिंहम् || १५ ||
पुरा स्तम्बमध्याद्य आविर्बभूव
स्वभक्तस्य कर्तुं वचस्तथ्यमाशु |
तमानन्दकारुण्यपूर्णान्तरङ्गं
बुधा भावयुक्ता भजध्वं नृसिंहम् || १६ ||
पुरा शङ्करार्या धराधीशभृत्यै-
र्विनिक्षिप्तवह्निप्रतप्तस्वदेहाः |
स्तुवन्ति स्म यं दाहशान्त्यै जवात्तं
बुधा भावयुक्ता भजध्वं नृसिंहम् || १७ ||
सदेमानि भक्त्याख्यसूत्रेण दृढा-
न्यमोघानि रत्नानि कण्ठे जना ये |
धरिष्यन्ति तान् मुक्तिकान्ता वृणीते
सखीभिर्वृता शान्तिदान्त्यदिमाभिः |